حرفی که باید زد !

 

لاريجاني -  ضرغامي ؛  از پهن كردن  تا  تو خالي كردن .  

بسياري از دوستانم پس از كنار رفتن لاريجاني از رياست سازمان صدا و سيما و آمدن آقاي ضرغامي شروع كردن به نقد صدا و سيماي لاريجاني. قريب به اتفاق اين نقد ها هم منجر به كوبيدن شخص ايشان مي شد . بچه ها از عملكرد لاريجاني در عرصه ي دين اصلا راضي نبودند . و غالب اين نقد ها هم به تخريب ايشان مي انجاميد . من اگرچه ادبيات  به كار برده توسط آن ها را قبول نداشتم اما مي دانم كه اين حرف ها منتشا از يك روحيه ي آرمان خواهانه است . اين دوستان همانطور كه از كنار رفتن لاريجاني خشنود بودند ، بنابه دلايلي از آمدن ضرغامي هم خوشحال بودند . شايد به اين دليل كه بعد از 10 سال ديگر لاريجاني نيست و فضاي جديدي باز خواهد شد . اما من از همان اوايل به اين معاون مجلس و استان هاي لاريجاني زياد راضي نبودم . لاريجاني فرد مهمي از نظر فرهنگي بود و مي دانم كه كاملا اهل برنامه و مطالعه بود . هم خودش و هم ديگر برادراش كه همه شان مشهور هستند . لاريجاني هرچه كه بود يك موقعيت سنج و استراتژيست خوبي بود . و در وادي نظري – كه بسيار هم مهم است – صاحب نظر بود .به هر حال او استاد فلسفه دانشگاه است . در مقابل اما چيزي از ضرغامي نمي دانستيم .... .

لاريجاني در اين چند سال تئوري افزايش كمي صدا و سيما را داشت . بنا بر اين برنامه هايش را در اين راستا ترسيم كرد . گر چه اين انتقاد به او وارد است كه برنا مه ها در عصر او از كيفيت خوبي برخوردار نبود ، اما اين را نيز بايد پذيرفت كه بحث افزايش نفوذ دامنه صدا و سيما مخصوصا در باب امواج بيگانه –  در اوايل بحث شبيخون فرهنگي -  نيز بسيار مهم بود . و صدا و سيما بايد براي آن كاري مي كرد . اين بود كه در دوران او شبكه هاي ديگر عمومي واختصاصي – شبكه هاي 3 و 4 و خبر و آموزش و شبكه هاي استاني – شكل گرفت و از طرفي هم به دامنه تحت پوشش اين شبكه ها به ميزان زيادي افزوده شد . در زمان مديريت ايشان شبكه هاي برون مرزي صدا و سيما  همچون سحر و جام جم هم تاسيس شد. در كل 7 شبكه و مخصوصا شبكه ي خبري بسيار مدرن و پر اهميت العالم .لاريجاني در همين راستا شبكه ي انتشارات سروش را نيز راه اندازي كرد كه مخصوصا موج نوي آن با آمدن آقاي اشعري –رياست كنوني كتابخانه ي ملي – تحولي در سطح جامعه ايجاد كرد . خيلي ها هنوز هم طعم مطالب سروش جوان و بانوان را شايد به ياد داشته باشند . و در همين راستا نيز روزنامه ي جام جم را تاسيس كرد كه در اين دوران و تحت مدير مسئولي آقاي حسين انتظامي ، بهترين سال هاي عمر روزنامه اي در كشور را كسب كرده و غير از  كسب عنوان پر تيراژ ترين روزنامه ي كشور ، كيفيت بالاي آن و بالابردن ذايقه ي مخاطب ، اتفاقي نوين در عرصه ي روزنامه نگاري كشور بود . – اتفاقي كه با رفتن لاريجاني و البته انتظامي از دست رفت . و به همشهري رسيد.- 

لاريجاني جامعه شناسي هوشمند است . و مسئوليت سنگين پروژه ي تبليغي نظام در ايام انتخابات كه بسيار پر اهميت است ، را بر عهده دارد . و همچنين مشاركتي كه در برپايي جشن ها با سازمان هاي ديگر دارد . لاريجاني اين سازمان را از سازماني با دو شبكه تصويري پاره وقت ، بدل به غول بزرگ رسانه اي كرده است . ما اين غول بودن را امروز بهتر درك مي كنيم .

به اين نكته بايد توجه داشت كه استراتژي لاريجاني گسترش كمي بود ، اين برنامه ي لاريجاني بود كه آن را با تحليل موقعيت ، طراحي كرده بود و در سال هاي مديريتش در راستاي آن حركت كرد و به مقدار بسيار زيادي هم به آن رسيد. و اين بخودي خود سزاوار تحسين است . يعني حركت بر اساس تئوري . گر چه در قسمت افزايش كيفي برنامه ها اشكال وارده را قبول مي كنم . اما اين تئوري پردازي و عمل بر تئوري ، مبحث مهمي است كه به نقيضش – حركت بدون انديشه، كه در سال هاي بعد رواج پيدا كرد - ، اهميتش شناخته مي شود . در باره ي لاريجاني مي توانيد اينجا را ببينيد .

با رفتن لاريجاني و جايگزيني ضرغامي  اين گونه به نظر مي رسيد كه اينك دوران برنامه سازي و ارتقاء سطح كيفي برنامه ها رسيده است . انتظاري كه به جا بود . و ديگر بهانه اي براي گسترش كيفي برنامه ها نبود . سازمان بعد از اين همه سال حالا بهترين موقعيت را براي تحول كيفي داشت . و مخصوصا انتظار قشر مذهبي هم كه در اين سال ها حركات عجيبي را در اين سازمان شاهد بود را بايد در نظر داشت ... .

ادامه مطلب ان شاء الله در پست بعدي